piątek, 2 kwietnia 2010

Polański

Sam Polański nie mógł uczestniczyć w berlińskiej premierze swojego filmu, gdyż od początku grudnia przebywał w areszcie domowym w szwajcarskim miasteczku Gstaad. Był zobowiązany do noszenia elektronicznego monitoringu, a jego dom otoczony był nie tylko przez fotoreporterów, lecz rówież zabezpieczony urządzeniami alarmowymi na wypadek gdyby Polański chciał złamać zakaz opuszczenia wyznaczonego miejsca aresztu.

W cieniu refletorów


Autorem artykułu jest Jerzy Kulik




Autor widmo - film Romana Polańskiego niespodziewanie stał się najbardziej oczekiwaną pozycją Berlińskiego Festiwalu Filmowego. Polański kierował post-produkcją najpierw z aresztu, a później aresztu domowego w Szwajcarii.

Autor widmo - film Romana Polańskiego niespodziewanie stał się najbardziej oczekiwaną pozycją Berlińskiego Festiwalu Filmowego. Polański kierował post-produkcją najpierw z aresztu, a później aresztu domowego w Szwajcarii.

Światowa premiera filmu miała miejsce 12 lutego 2010 na Berlińskim Festiwalu Filmowym, otrzymując od krytyków entuzjastyczne recenzje, którzy porównywali film do jego wcześniejszych thrilerów, jak Chinatown (1974) z Jackiem Nicholsonem oraz Frantic (1989) z Harrisonem Fordem w roli głównej. Uprzednio Polański otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia w 1965 za Wstręt oraz za Cul-de-sac (polski tytuł: Matnia) - Złotego Niedźwiedzia (1966).

Sam Polański nie mógł uczestniczyć w berlińskiej premierze swojego filmu, gdyż od początku grudnia przebywał w areszcie domowym w szwajcarskim miasteczku Gstaad. Był zobowiązany do noszenia elektronicznego monitoringu, a jego dom otoczony był nie tylko przez fotoreporterów, lecz rówież zabezpieczony urządzeniami alarmowymi na wypadek gdyby Polański chciał złamać zakaz opuszczenia wyznaczonego miejsca aresztu.

Na berlińskiej premierze byli obecni aktorzy występujący w filmie: Ewan McGregor, Pierce Brosnan oraz Robert Harris, autor książki na podstawie której powstał fim.
Kiedy tylko gwiazdy opuściły już czerwony dywan udając się na premierę, międzynarodowe agencje prasowe doniosły o decyzji Szwajcarii, że nie wyda nakazu o ekstradycję Polańskiego do momentu, aż sąd w Los Angeles ogłosi ostateczną decyzję, iż ten powinien się stawić w sądzie osobiście.

26 września Polański przybył do Szwajcarii, aby odebrać nagrodę tutejszego festiwalu filmowego, gdzie został aresztowany przez szwajcarską policję, na podstawie wydanego w 1978 r. w USA listu gończego.
W 1978 r. Polański został oskarżony o gwałt na 13-letniej Samancie Geimer. Zdarzenie to miało miejsce w domu aktora Jacka Nicholsona w Los Angeles. Zanim czynności procesowe dobiegły końca, Polański zbiegł do Francji, która do tej pory nie podpisała z USA układu o ekstradycji.
Od 1975 r. Polański posiada podwójne obywatelstwo, polskie i francuskie.
Nigdy więcej nie pojawił się w USA, nawet wtedy, gdy w 2003 r.otrzymał Oscara za swój film Pianista.


---

http://a-book.eu/


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
z wikipedii:
Biografia
Urodzony w Paryżu w polsko-żydowskiej rodzinie, która w 1937 przeniosła się do Krakowa. Ojciec Polańskiego - Mojżesz Liebling (po II wojnie światowej na prośbę narzeczonej Wandy Zajączkowskiej, swojej późniejszej drugiej żony, zmienił imię i nazwisko na Ryszard Polański[2]) był malarzem i producentem tworzyw. Jego matka Bula (Bella) Polańska (z domu Katz) urodziła się w Rosji.

Okres wojny spędził w getcie w Krakowie, a potem we wsi Wysoka koło Wadowic, na górze Mosiórka, gdzie ukrywał się pod nazwiskiem Roman Wilk. Od 1948 występował w teatrze. W 1953 zadebiutował na ekranie. Od 1954 studiował reżyserię w PWSF w Łodzi, którą skończył, jednak nie zdobył dyplomu. Do 1969 współpracował z Krzysztofem Komedą. Jego pierwszy film pełnometrażowy, Nóż w wodzie (1962) otrzymał nominację do Oscara.

Następnie wyjechał do Europy Zachodniej. Początkowo przebywał we Francji, a następnie w Wielkiej Brytanii, gdzie zrealizował filmy Wstręt z Catherine Deneuve i Matnia (w okresie tym współpracował z Gérardem Brachem, z którym napisał także scenariusz do Nieustraszonych pogromców wampirów). W 1968 wyjechał do Hollywood, gdzie zrealizował Dziecko Rosemary (2 nominacje do Oscara i 1 przyznany), Chinatown (11 nominacji do Oscara i jeden przyznany) z Jackiem Nicholsonem. Po powrocie do Europy nakręcił film Tess (6 nominacji do Oscara i 3 przyznane).

Laureat Złotej Palmy na festiwalu w Cannes za najlepszy film i Oscara w 2003 za reżyserię Pianisty. Statuetki nie odebrał z powodu nadal aktualnego listu gończego wystawionego w związku z zarzutem zgwałcenia Samanthy Geimer, po którym opuścił USA unikając wyroku.
Życie prywatne
9 września 1959 roku Polański ożenił się z aktorką Barbarą Kwiatkowską[3]. Małżeństwo skończyło się rozwodem w 1962[4].

20 stycznia 1968 w Londynie ożenił się z amerykańską aktorką i modelką Sharon Tate[4]. 8 sierpnia 1969 roku późnym wieczorem grupa osób związanych z sektą Charlesa Mansona włamała się do jej willi w Beverly Hills[5]. W wyniku odniesionych obrażeń oraz utraty krwi Tate będąca w ósmym miesiącu ciąży zmarła[5].

30 sierpnia 1989 ożenił się z francuską aktorką Emmanuelle Seigner, z którą ma dwoje dzieci: córkę Morgane (ur. 20 stycznia 1993 roku) i syna Elvisa ( ur. 1998)[6].

Procesy sądowe
W 1978 został oskarżony o zgwałcenie 13-letniej Samanthy Gailey (dzisiaj Samantha Geimer). Zawarł ugodę z prokuraturą, w której przyznał się do stosunków seksualnych z nieletnią[7]. Sąd pozostawił Polańskiemu 90 dni na dokończenie projektu, ale przed ogłoszeniem wyroku Polański uciekł do Paryża. W swej autobiografii Roman by Polanski oskarżył matkę Samanthy o podsunięcie mu córki i szantaż w celu zdobycia angażu. W 2008 Samantha Geimer wystąpiła do sądu o umorzenie sprawy, co ma oszczędzić dalszych cierpień jej i jej rodzinie. Geimer twierdzi, że ponowne zainteresowanie prokuratury intymnymi szczegółami ma odciągnąć uwagę od błędów popełnionych wiele lat temu. W najnowszym filmie dokumentalnym o Polańskim ("Roman Polanski: Wanted and Desired") ujawniono kolejne dowody nierzetelnego prowadzenia ówczesnego procesu przeciw niemu. Z relacji ze sprawy wynika, że prowadzący ją sędzia Laurence J. Rittenband (zmarł w 1993) chciał skazać reżysera dla przysporzenia sobie popularności.

Na początku maja 2009 roku sąd w Los Angeles odrzucił wniosek Romana Polańskiego o umorzenie sprawy[8]. 26 września 2009 został zatrzymany po przylocie na lotnisko w Zurychu. Podstawę do zatrzymania stanowił amerykański nakaz aresztowania wydany w związku ze sprawą Geimer[9]
Filmy pełnometrażowe

Nóż w wodzie (1962), nominacja do Oscara
Wstręt (Repulsion, 1965)
Matnia (Cul-de-sac, 1966)
Nieustraszeni pogromcy wampirów (The Fearless Vampire Killers, 1967)
Dziecko Rosemary (Rosemary's Baby, 1968)
Tragedia Makbeta (The Tragedy of Macbeth, 1971)
Co? (Che?, 1972)
Chinatown (1974)
Lokator (ang. The Tenant, fran. Locataire, Le, 1976)
Tess (1979)
Piraci (Pirates, 1986)
Frantic (1988)
Gorzkie gody (Bitter Moon, 1992)
Śmierć i dziewczyna (Death and the Maiden, 1994)
Dziewiąte wrota (The Ninth Gate, 1999)
Pianista (The Pianist, 2002)
Oliver Twist (2005)
Autor widmo (The Ghost Writer, 2010)

wtorek, 23 marca 2010

Hendrix

Hendrix występował i nagrywał jego najlepiej zapamiętane kawałki właśnie z grupą The Jimi Hendrix Experience. Zespół nagrał cztery albumy studyjne, Are You Experienced i Axis: Bold as Love w 1967 roku, Electric Ladyland w 1968 roku, a The Cry of Love pośmiertnie w 1971 roku. Wszystkie znalazły się w pierwszej piątce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych a Electric Ladyland był numerem jeden w USA.

Legenda Jimiego Hendrixa


Autorem artykułu jest Muzyczek




Jimi Hendrix urodził się jako Johnny Allen Hendrix 27 listopada 1942 w Seattle. Jego ojciec był w obozie wojskowym w Oklahomie, gdy się urodził, a gdy wrócił do domu, zmienił imię swojego nowego syna na James Marshall Hendrix.

Dzieciństwo Jimiego nie było stabilne. Jego rodzina była biedna, a on często wysyłany do rodzinie przyjaciół. Jeden z dwóch jego braci został niepełnosprawnym i wychowało go tak naprawdę państwo a jego obie siostry, również niepełnosprawne oddano do adopcji.


Rodzice Hendrixa rozwiedli się w 1952 roku, a jego matka zmarła sześć lat później. W tym czasie, Jimi kupił swoją pierwszą gitarę i zaczął ćwiczyć. Rok później ojciec dał mu pierwszą gitarę elektryczną.


Hendrix


Pierwszym zespołem Jimiego był Velvetones, a następnie Rolling Kings. Po tym jak rzucił liceum, wdał się w konflikt z prawem za jazdę w skradzionym samochódem. Jako alternatywę od więzienia, pozwolono mu wstąpić do wojska 31 maja 1961. Kiepski z niego był żołnierz i po roku skończył służbę. W centrum rekreacji po spotkał basistę Billego Coxa z którym przyjaźnił się do końca życia.
Po opuszczeniu armii, Hendrix i Cox przenieśli się do Clarksville i utworzyli zespół o nazwie King Kasuals. Grali na Chitlin Circuit na dwa lata. Dzięki zdobytemu doświadczeniu Hendrix stworzył swój własny styl jednak ciężko było mu zarobić na życie. Przeniósł się do Nowego Jorku w 1964 roku. Podczas pobytu zdobył pierwszą nagrodę w konkursie amatorów w teatrze Apollo i dołączył do zespołu The Isley Brothers.


Jimi Hendrix grał backup dla Little Richard w 1965 roku, ale ich osobowości starły się i współpraca była krótkotrwała. Przez cały 1965 i 1966, Hendrix grał w kilku zespołach. W tym samym roku założył grupę The Jimi Hendrix Experience, z pomocą angielskiego producenta Chas Chandler. Pierwotnymi członkami zespołu byli Noel Redding i Mitch Mitchell.


Hendrix występował i nagrywał jego najlepiej zapamiętane kawałki właśnie z grupą The Jimi Hendrix Experience. Zespół nagrał cztery albumy studyjne, Are You Experienced i Axis: Bold as Love w 1967 roku, Electric Ladyland w 1968 roku, a The Cry of Love pośmiertnie w 1971 roku. Wszystkie znalazły się w pierwszej piątce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych a Electric Ladyland był numerem jeden w USA.


Po zdobyciu sławy w Anglii, The Jimi Hendrix Experience podbili serca amerykańskich fanów dzięki występowi w 1967 na Monterey International Pop Festival w Monterey w Kaliforni. Hendrix rozbił i spalił gitarę na koniec koncertu, chwila ta została uwieczniona w filmie dokumentalnym Monterey Pop. Zespół następne koncertował w Europie, ale Noel Redding odszedł w czerwcu 1969 po koncercie na Denver Barry Fey Pop Festival, gdzie policja użyła gazu łzawiącego przeciwko tłumnym fanom. Billy Cox wszedł na jego miejsce.


Chociaż Billy Cox grał z Hendrixem od kwietnia 1969, The Jimi Hendrix Experience został zlikwidowany w 1970 roku. W międzyczasie, Hendrix miał dwa krótkotrwałe projekty, Gypsy Sun and Rainbows oraz Band of Gypsys. Z jednej strony, dał jeden z jego najbardziej znanych występów na Woodstock 18 sierpnia 1969. Jego solowe, improwizowane wersje The Star-Spangled Banner był jednym z najbardziej przełomowych momentów w jego karierze.


The Jimi Hendrix Experience zjednoczyli się dla Cry of Love Tour w 1970 roku, wraz z Billy Coxem zastępującym Reddinga Noela. Mieli udane, trzydziestokoncertowe tourne po Stanach Zjednoczonych, ale zespół rozpadł się, kiedy pojechali do Europy. Hendrix zagrał swój ostatni koncert w Niemczech 6 września 1970.


Jimi Hendrix zmarł w wyniku komplikacji spowodowanych nadużywaniem narkotyków i alkoholu 18 września 1970. Mimo tragicznego końca w wieku 27 lat, Hendrix miał bardzo duży wkład w rock and roll, w szczególności w odniesieniu do gitary elektrycznej. Jego muzyka nadal wywiera wpływ i inspiruje rzesze muzyków i fanów. W 1992 roku otrzymał nagrodę Grammy Lifetime Achievement Award.



---

BisMusic

GOlyzna


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

środa, 24 lutego 2010

John Lennon

John Lennon


John Lennon
Photo

Gruen, Bob

Buy at AllPosters.com

Istnieje wiele słów pasujących do Johna Lennona. Był domniemanym gnębicielem żony, jednak swoją szczerością często gasił kontrowersyjne plotki z gazet. Kiedy mówił, ludzie słuchali. The Beatles przekroczyli muzyczne granice dalej niż jakakolwiek inna grupa. Przestali koncertować. Ostatni koncert odbył się w San Francisco w Candlestick Park 29 sierpnia 1966. John uważał, że koncerty stały się nędznym show i nikt nie mógł usłyszeć na nich muzyki.



John Lennon - Wielki Muzyk i Wielki Człowiek


Autorem artykułu jest Muzyczek




Marzył o pokoju na świecie. Był artystą i szczerym głosem pokolenia hippisów. Był działaczem na rzecz pokoju oraz oddanym mężem. Nadużywał także alkoholu i narkotyków, ale zawsze znalazł czas na wychowanie swojego syna. Jednak przede wszystkim, był Beatles'em, on - John Winston Lennon.

Urodzony w Liverpoolu 9 października 1940, został zastrzelony w dn 8 grudnia 1980 przez fanatyka. Świat opłakiwał jego śmierć, był sercem i duszą jednego z najlepszych na świecie zespołów} rock and roll - The Beatles.


Miał niezwykłe dzieciństwo, ciągany tam i z powrotem między matką Julią i jej siostrą Mimi. Ostatecznie spędził swoje młodzieńcze lata z ciotką Mimi i wujem Georgem. Mimi wspomina: "Jego umysł pracował cały czas, wciąż albo rysował lub pisał poezję i czytał."


Był uparty i nieposłuszny, należał raczej do trudnej młodzieży. Nie udało mu się dostać do szkoły artystycznej, ale poprzysiągł swojej cioci, że "Nadejdzie dzień w którym będę sławny i będziesz żałować." John przeczuwał, że kiedyś to nadejdzie, bo wiedział, że różni się od większości ludzi. Wspominając kiedyś, wyjaśnił: "Zawsze wiedziałam, że mi się uda, nie byłem pewien tylko w jakiej dziedzinie. Wiedziałam, że to tylko kwestia czasu."


Istnieje wiele słów pasujących do Johna Lennona. Był domniemanym gnębicielem żony, jednak swoją szczerością często gasił kontrowersyjne plotki z gazet. Kiedy mówił, ludzie słuchali. The Beatles przekroczyli muzyczne granice dalej niż jakakolwiek inna grupa. Przestali koncertować. Ostatni koncert odbył się w San Francisco w Candlestick Park 29 sierpnia 1966. John uważał, że koncerty stały się nędznym show i nikt nie mógł usłyszeć na nich muzyki.


Jego najlepszym przyjacielem z dzieciństwa był Paul McCartney . The Beatles, wraz z ich producentem Georgem Martinem, przekształcali muzykę w dramatyczną modę używając technik studyjnych, z których nigdy przedtem nie korzystano.


Ich pionierski album "Sgt.. Pepper's Lonely Hearts Club Band", magazyn Rolling Stone uznał największym albumem epoki rocka.


John Lenon ściągał też uwagę rządu przez swoje antywojenne protesty, a w pewnym momencie nawet FBI wszczęło śledztwo w jego sprawie. Śpiewał o miłości i pokoju, życiu w harmonii ze wszystkimi ludźmi. Są tacy, którzy nazywali go geniuszem. Potrafił być paskudny i nie do zniesienia. Walczył ze swoimi demonami i mogłoby się wydawać, że wygrywał, aż do 8 grudnia 1980.


Możemy się tylko domyślać, co John Lennon robiłby gdyby żył dzisiaj. Jak aktywny byłby w promowaniu pokoju na świecie? Czy nadal tworzyłby wspaniale skomponowane kawałkiockowe? Wszystko co możemy zrobić, tylko wyobrażać to sobie (Imagine).



---

BisMusic

GOlyzna


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

poniedziałek, 15 lutego 2010

japońskie kreskówki

To kreskówki przeznaczone dla dorosłego odbiorcy, ale nie chodzi tu o seks, ale o poruszaną w nich tematykę, poziom przemocy albo problemy, jakie napotykają bohaterowie. Seinen, czyli anime dla facetów, to najczęściej horrory, thrillery albo filmy psychologiczne (tak, są też takie anime)! Josei z kolei, czyli anime dla dorosłych kobiet, to głównie dramaty psychologiczne albo odpowiedniki naszych oper mydlanych.







Rodzaje anime


Autorem artykułu jest Bartosz Chmielewski




Anime (japońskie kreskówki) występują w wielu różnych odmianach. To, że oprócz anime dla dzieci istnieją także japońskie kreskówki dla dorosłych nie stanowi już chyba dla nikogo tajemnicy, ale to tylko czubek góry lodowej. Każdy serial anime jest bowiem rysowany z myślą o bardzo dokładnie określonym odbiorcy.

Aby ułatwić orientację w świecie anime, poniżej znajduje się opis podstawowych rodzajów kreskówek w rozbiciu na ich grupy docelowe.



Najpierw anime dla dorosłych, czyli seinen i josei.



To kreskówki przeznaczone dla dorosłego odbiorcy, ale nie chodzi tu o seks, ale o poruszaną w nich tematykę, poziom przemocy albo problemy, jakie napotykają bohaterowie. Seinen, czyli anime dla facetów, to najczęściej horrory, thrillery albo filmy psychologiczne (tak, są też takie anime)! Josei z kolei, czyli anime dla dorosłych kobiet, to głównie dramaty psychologiczne albo odpowiedniki naszych oper mydlanych.



Przykładem anime typu seinen jest np. "Ghost in the Shell".



Teraz coś dla nastolatków: shounen i shoujo.



Te typy kreskówek to chyba najbardziej powszechny typ anime. Bohaterowie to niemal wyłącznie uczniowie i uczennice gimnazjów i liceów japońskich, właściwie niezależnie od tematyki danej anime będzie ona dotyczyła również problemów z rodzicami i kolegami z klasy. W shounen (chłopcy) króluje fantastyka spod znaku katany, ninja, gigantycznych robotów itp. W shoujo prym wiodą czarodziejki, konflikty w klasie i pierwsze miłości.



Należy zwrócić uwagę, że nie znaczy to, że anime te są "głupsze" niż dorosłe - potrafią przedstawiać naprawdę skomplikowane i głębokie historie. W przeciwieństwie do Europy, w Japonii nastolatków nie traktuje się jak kretynów.



"Czarodziejki z Księżyca" to klasyczny przykład anime typu shoujo, a "Evangelion" - shounen.



Zostaliście ostrzeżeni: ecchi, shounen-ai, shoujo-ai



Na koniec jeszcze trzy stosunkowo ważne terminy: ecchi, shounen-ai i shoujo-ai. Termin ecchi jest stosowany do opisania mang o zwiększonej zawartości seksu i/lub brutalności. To jeszcze nie hentai, więc seks nie jest najważniejszy, ale można spodziewać się, że autor nie będzie niczego ukrywał, a pokazywana w nich przemoc nie ograniczy się do śladów krwi na ścianie.



Shounen-ai i shoujo-ai to z kolei mangi dotyczące związków homoseksualnych - miłości i zauroczeń nastolatków osobami tej samej płci. Choć czasami szokuje to europejczyków, trzeba pamiętać, że homoseksualmizm nie jest w Japonii tematem tabu, i jest traktowany jako jedno z normalnych zachowań seksualnych.


---

najlepszeanime.blogspot.com


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

piątek, 12 lutego 2010

Walentynkowe serce

Jeżeli jeszcze nie masz pomysłu na walentynkowe serce to sprawdź ile przepięknych walentynkowych kartek z sercami znajdziesz na stronie z oryginalnymi kartkami.

Michael Jackson dyskografia

Co na innych stronach

  • Chorwacja wczasy - Pomysł na wakacje – Chorwacja Autor: *Artelis - Artykuły Specjalne* Zastanawiasz się gdzie spędzić urlop? Nie masz żadnego pomysłu, gdzie w tym roku wyje...
    10 lat temu
  • Mamma Mia - Mamma Mia Polen wersion
    10 lat temu
  • styl prowansalski - Jak urządzić ogród w stylu prowansalskim? Autor: *MileMaison.pl* Gdy nadchodzą ciepłe dni, czas najchętniej spędza się na wolnym powietrzu. Ogród i tara...
    10 lat temu
  • Samsung Note N7000 - Telefon używam już drugi rok. Został zakupiony na Allegro za około 500zł czyli trzykrotnie mniej od ceny jaka miał w dniu premiery. Czy takie kupowanie tel...
    10 lat temu
  • Wenecja - Wszystkie kolory Wenecji. Autor: *Maciej Łukomski* Nie ma drugiego takiego miejsca na świecie jak Wenecja. To miasto mostów, karnawału i zakochanych. Ni...
    10 lat temu
  • Solar Outside Lighting - The job of adding a bit of accent lighting to your backyard normally comes with complicated timing systems and annoying wiring. Who wants to dig up the yar...
    10 lat temu
  • Glass ideas for living rooms - With improvements in lifestyle choices glass has become a popular material for living room interiors. More and more customers are choosing glass for their ...
    10 lat temu